Avontuurlijk Afrika

Na een vlucht van 14 uur landen we vrijdag 15 februari op het vliegveld van Johannesburg. Op zoek naar pin automaat en nog niet aanwezige pick up, spreekt een jonge agent ons aan… How are you?...... what are you looking for? An ATM?...... Are you taking some money and give me some??? Wat moeten we hier nu mee, gaat de corruptie hier echt zover? Het zal wel grappig bedoeld zijn. We tappen geld en zoeken een telefoon om het hostal te bellen. De betreffende politie agent krijgt ons weer in het oog, komt lachend op ons af met de vraag: “Where is my money?”. Bij het zien van onze gezichten begint hij hard te lachen, zegt nog net niet “ Got you” en helpt ons met bellen.

Deze hulpvaardigheid op het vliegveld is ver doorgevoerd….voordat we 20 min. later vertrekken zijn we door vier andere personen in gele, oranje, grijze jasjes of met badges aangesproken met de vraag “ Can I help you? Don’t hesitate to ask me…. “en niemand houdt zijn hand op als tegenprestatie. Dit, gecombineerd met de posters gericht tegen corruptie, wekt de indruk dat Johannesburg werkt aan zijn reputatie. Eenmaal in de taxi, zien we van Jo- burg 15 min. lang enkel muren en hekken voorzien van prikkeldraad met waarschuwingen “er wordt geschoten bij ongeoorloofd betreden”. Er gaat een dreiging van uit waardoor je Jo-burg het liefst weer snel verlaat. Bij ons hostal gaat de buitenste poort open, we worden door de taxi binnen de muur afgezet en komen in een “ klein paradijsje”, geel huis, 4 aparte guestrooms , inwonend personeel. We worden op onze wenken bedient. Alleen die dikke muur erom heen….. De gastvrouw heet trouwens Chantal van Deventer, haar man heeft Nederlandse voorouders.

De volgende dag vliegen we door naar Livingstone in Zambia. We zijn ruim van tevoren op Tambo, het vliegveld van Jo-burg. In de vertrekhal zingt een gospelkoor.  We laten onze gele koorts verklaring (op het laatste moment gemaild door de ggd van Breda) op de medische post van het vliegveld omzetten in een officieel document, genieten van de gospels en lopen in de richting van de twee ellenlange rijen die voor de incheckbalies staan. We wisselen op aanwijzing van wel 5 mensen in verschillende outfit regelmatig van rij tot de 6e ons vraagt waar we naar toe gaan en ons via een “achterom” rechtstreeks naar de balie leidt. Van enige coordinatie tussen de verschillende “gastmen” is geen sprake, maar wie maakt zich daar nou druk om….. dit is Afrika.

Na een vlucht van anderhalf uur komen we in Livingstone, Zambia, aan…weer een lange rij voor de douane…het is veel te warm om je daar druk om te maken. Het duurt even voordat we de juiste hoeveelheid geld kunnen tappen ( is 1 € nu 8000 of 8 kwacha?? sinds 1 jan. blijken de nullen geschrapt te zijn) en gaan met een taxi naar het Chrismar hotel. Iets boven  ons normale budget, maar de afbeelding van het hotel voor ons budget zag er dan ook wel erg sjabbie uit. Nu hebben we een zeer ruime kamer in jungle stijl en badkamer met bubbelbad. We blijken in een resort te zitten waarin 2 kamers bezet zijn, de andere door een Noorse broer en zus. De hele dag worden we omringd door 11 man personeel dat zit te wachten op onze bestellingen. We weten het zeker….dit wordt een eenmalige ervaring.

Op een gegeven moment zien we 2 mannen in leger uniformen, voorzien van een kalashnikov, naar de receptie lopen….Nee, geen foto’s, dan loop je een serieus risico een nacht in het staatshotel te verblijven. Ze blijken te kijken of de kust veilig is voor de vergadering van de regering onder leiding van de vice-president. De delegatie, begeleidt door de 2 gewapende militairen en een lijfwacht arriveert later op de middag en we worden terloops voorgesteld aan 2 vrouwelijke ministers… How are you?…. We are from Holland.. en verder staan we met de mond vol tanden. In de dagen dat we hier logeren zien we meer dan eens het leger binnenkomen i.v.m. beveiliging van regeringshotemetoten. Je houdt er toch een gemengd gevoel aan over.

Op zondag bezoeken we de Victoria watervallen in de Zambezi rivier, door David Livingstone vernoemd naar queen Victoria. In verband met de overvloedige regen de week ervoor dondert er veel water naar beneden en worden we erg nat. We fotograferen en bewonderen de vele regenbogen,  zien bavianen die ons gelukkig met rust laten. Bij terugkomst in het hotel weer een frisse duik in het zwembad en een cocktail…..wat een leven.

Op maandag wagen we ons in het centrum van Livingstone. Naast een winkelcentrum met westerse prijzen, zien we ook veel mensen die hun waren verkopen, zittend op het trottoir. Er is een groot contrast tussen welvarend en arm. We doen boodschappen bij de Spar….ja de enige echte. Deze winkelketen blijkt in heel zuidelijk Afrika goed vertegenwoordigd te zijn.

Dinsdag brengt de shuttle van het Chrismar hotel ons naar de Waterfront campsite  omdat daar ons avontuur met g-adventures begint. Van een hele luxe kamer met airco gaan we nu naar een tent…die we voor 2 nachten opwaarderen naar een groter formaat met ventilator, anders is het contrast wel erg groot. Na een eerste kennismaking met Jess, de reisleidster voor de komende 21 dagen, boeken we 2 excursies voor woensdag… een wandelsafari in de vroege ochtend en een sunset “ booze and eat cruise” Tijdens de wandelsafari treffen we Chi, een dame uit Vietnam. We wisselen tips (o.a. voor goedkope guesthouses) en adressen uit. Een ranger, met geweer loopt tijdens de wandeling voorop terwijl de gids uitleg geeft. De temperatuur is voor mens en dier in de vroege ochtend nog aangenaam. We zien impala’s, gnoes, zebra’s, hippo’s (nijlpaarden), veel vogels en als klap op de vuurpijl twee witte neushoorns. Deze dieren worden dag en nacht tegen stropers bewaakt door 2 rangers. De boozecruise, ’s avonds, is erg gezellig. We voegen Bea uit Berlijn toe aan onze adreslijst en genieten van een sunset die zelfs een krokodil op z’n best doet uitkomen.

Donderdag is de dag van de waarheid. We pakken onze rugzakken, ontbijten in alle vroegte, zoeken een plaats in de overlander en vertrekken uit Livingstone. De komende 20 dagen bestaat onze dagindeling uit: voor dag en dauw opstaan, tent afbreken, ontbijten, corvee, uren hobbelen en zweten in de overlander, onderweg boodschappen doen bij de Spar, afkoelen in een zwembad, deelnemen aan excursies en vooral, op tijd naar bed, al dan niet in de tent. De groep bestaat uit  10 nationaliteiten, dus voertaal Engels. We leggen in totaal 5000 km af van Livingston naar Kaapstad en reizen door 4 landen nl. Zambia, Botswana, Namibie en Zuid Afrika. Ook fysiek en mentaal gaan we af en toe over een grens…… Als we op 10 maart in Kaapstad aankomen zijn we veel indrukken en ervaringen rijker.