Barrieres rond het rif

Het natte seizoen begint dit jaar laat in North Queensland, de staat waarin Cairns ligt. Wij hebben sterk het vermoeden dat dit begin gelijk valt met het moment dat wij in Cairns aankomen. Op het toeristen informatie bureau horen we de eerste waarschuwingen voor de komende dagen want cycloon Oswald is onderweg naar de kust, gelukkig ten noorden van Cairns. Och, we maken er maar het beste van…als we maar kunnen gaan snorkelen op het rif, want eigenlijk komen we daarvoor.

Zondag gaan we Cairns verkennen, nadat we onze intrek genomen hebben in Il Palazzo, een 4 sterren boutique appartement hotel met zwembad. Voor ons tegen een schappelijk prijsje geregeld op het informatiebureau. Het appartement is ruim, met een goede, stille airco en de keuken is van alle gemakken voorzien….hier houden we het wel een week uit.

Na een duik in het zwembad gaan we op weg naar de supermarkt . We zien zeer grote, prachtige grootbladige ficussen van het soort dat wij als kamerplant kennen. Hier zijn het echter immens grote bomen met een heleboel luchtwortels. Behalve ficussen komen we nog meer “ kamerplanten” in boomformaat tegen…en deze maken geluid. Dit geluid blijkt voornamelijk afkomstig te zijn van grote kolonies vliegende vossen, een zeer groot soort vleermuizen, die ondersteboven in deze bomen hangen. Ze zwermen in de schemering uit boven Cairns…….. bij volle maan…. ( brr…zullen we wel of geen knoflook aan de deur hangen ???).

Cairns is een moderne, toeristische stad met een hele mooie esplanade, soort boulevard, die naar de haven leidt, waar de boten naar het rif vertrekken. Omdat zwemmen in zee bij Cairns niet mogelijk is, ligt aan deze esplanade een prachtig zoutwaterbad dat vrij toegankelijk is. Daar maken we op dinsdag, maandag is kapper en bloggen, in alle vroegte gebruik van. Het is warm en benauwd en de enkele regenbui krijgt steeds meer een blijvend karakter. We gaan naar het toeristenbureau voor informatie en om de trip naar het rif te regelen. “ Oswald” komt gevaarlijk dichtbij, dus voor vrijdag niet naar het rif is het advies. Andere activiteiten liggen niet direct in de buurt dus besluiten we woensdag en donderdag een auto te huren om het gebied ten noorden van Cairns te verkennen. In het noordoosten liggen Daintree National Park met de Daintree river en Cape Tribulation. Dit oudste tropisch regenwoud ter wereld (volgens de aussi’s) is door Captain Cook zo genoemd omdat z’n schip daar aan de grond liep. De aboriginals waren hier veel eerder en deze oorspronkelijke naam staat ook vermeld (veel aa’s, uu’s en oo’s). Het gebied is eind vorige eeuw terug gegeven aan de aboriginals. Deze mensen zijn dusdanig met de natuur verbonden dat oerwoud, rivieren e.d. door hun als heilige plaatsen beschouwd worden. We treffen dan ook meermaals borden aan met het verzoek deze plaatsen met respect te behandelen.

We rijden langs de kust en stoppen op meerdere plaatsen om de “ beroemde” stranden te bekijken waar de inwoners van Cairns en toeristen bij beter weer vertoeven. De waarschuwing voor kwallen is wat ons betreft voor die dag totaal overbodig, jammer maar helaas. Onderweg zien we ondergelopen suikerriet-, bananen- en theeplantages. De mogelijkheid om door een aboriginal gids in stromende regen rondgeleid te worden in een mooie kloof , Mossman gorge, laten we voor wat het is, net zoals de mogelijkheid om op de Daintree rivier crocs te bekijken. Die beesten schuilen ook voor de regen.

Vanaf de ferry naar Cape Tribulation leidt een goede geasfalteerde weg het regenwoud in. Hoewel het een nationaal park is, zijn er meerdere lodges gevestigd. Op een of andere manier hebben we het gevoel dat we ons begrip van wildernis moeten bijstellen, hoewel de waarschuwing voor overstekende cassowary’s (niet gezien) en zoutwaterkrokodillen langs het strand (ook niet gezien) niet alledaags zijn natuurlijk.

Op de terugweg zien we de waarschuwingsborden voor overstekende skyppi’s. Uitkijken dus, mocht er een uit het niets te voorschijn komen. Het blijkt niet om slechts 1 roe te gaan en uit het niets, zoals bij ons de herten, is ook niet waar. Ze staan in (wilde) kuddes in de aangrenzende velden te grazen. Jammer, we kunnen niet stoppen voor een foto. Het begint steeds harder te waaien, Oswald heeft echt zijn opwachting gemaakt.

De volgende dag rijden we via een inlandse toeristische weg terug naar Mossman voor de rondleiding. Halverwege blijkt echter dat “ Oswald” verantwoordelijk is voor een plaatselijke overstroming en we kunnen niet verder naar het noorden.

Och, er is ook nog een zuiden dus we informeren bij een aardige meneer op het informatiepunt in Mareeba naar de mogelijkheden in die richting. Op het moment dat hij hoort dat we uit Holland komen, zegt hij met een diepe zucht “ Andre Rieu”. “ I wish to see him once in Mastricht. It has to be even better in Mastricht then it was in Brisbane, I have seen him there”. Ik heb maar bevestigd dat de voorstelling op het Vrijthof geweldig is….zo’n fan mag je niet aan het twijfelen brengen.

Hij adviseert ons om the figtrees, the curtain en the cathedral, te gaan bekijken en als we dan toch in Yungaburra zijn, wandel dan even langs het riviertje. Misschien zie je de platypus (vogelbekdier) en de ijsvogel. “Ga niet van de doorgaande weg af, veel rivieren zijn overstroomd”, waarschuwt hij nog.

Op ons gemak rijden we de kant op van Yungaburra. Onderweg zien we een heleboel rare “puisten” in het veld staan. Het blijken heel veel en hele grote termietennesten te zijn. Brr…dan liever mieren.

In Yungaburra lijkt de tijd stilgestaan te hebben. De eigenaar van de plaatselijke gemstore, laat ons een zilverstaaf van een kilo zien. Een sleutel heeft hij niet nodig om deze uit de kast te halen….” this is Yungaburra, nothing is closed here”. Nadat we de prachtige opalen en andere stenen bewonderd hebben, beginnen we aan de wandeling langs de muddy river….en jawel, de ijsvogels vliegen langs en na even geduld oefenen zien we ook een platypus. De figtrees, niet dezelfde vijgenboom als we in Europa kennen, maar een ficus soort, zijn prachtig. Het zijn reuzen waar de prachtigste epifyten in groeien. We maken foto’s en proberen de vogels te spotten die we overal horen. Dat laatste is bepaald niet gemakkelijk.

Bij terugkeer in het hotel, blijkt er bericht voor ons te zijn. De dagtrip van vrijdag naar het rif gaat niet door….teveel wind op het rif. Er wordt niet gevaren. Gelukkig kunnen we zaterdag mee. Hoewel het programma aangepast is, kunnen we volop snorkelen. We zien de mooiste koralen en vissen. Het weer is geweldig op Australia day. Als we van boord gaan horen we muziek….Australie viert feest.

Morgen gaan we naar Darwin, het noordelijkste punt van onze reis. Tropisch, regentijd, aboriginal grottekeningen en croc feeding. Toch maar even langs “the Information” voor het juiste appartement…