Noordereiland, een eiland met een luchtje

De backpacker in Picton ligt 3 min. rijden van de ferry naar het noordereiland. Aangezien we de vroege boot hebben is dat wel zo aangenaam. Tijdens de overtocht naar Wellington, genieten we van het zonnetje en het uitzicht.

Ons nieuwe tijdelijk onderkomen ligt een stukje buiten de stad in Plimmerton. Het is er een om door een ringetje te halen. We krijgen de mooiste kamer van het huis met aan twee kanten uitzicht op zee. We kunnen de zon in zee zien zakken, liggend op ons bed ….  het uitzicht bestaat verder uit huizen in typische cottage style….. net een filmset. Heerlijk om zo uit te rusten.

In Plimmerton bevindt zich de beste “fish and chips” van Wellington dus het avondeten is ook al geregeld. We slenteren langs zee naar de (Griekse) fish and chips, bestellen de   “ aanbieding van de dag” 2 keer en sluiten achter aan in de rij met wachtenden. Na 40 minuten krijgen we onze pakketjes f & c, verpakt in inpakpapier. Het is inderdaad erg lekker en veel maar de meeuwen lusten ook chips, dus geen probleem.

Op zaterdag nemen we vanuit Plimmerton de trein naar Wellington, een van de grotere steden van NZ. Op het programma staan, naast winkels ook Maori cultuur bekijken in het museum en met de cable car naar de botanische tuin.

Wellington is een mooie, moderne stad. De bewegwijzering wat minder dus voordat we de ingang van de cable car vinden zijn we al bijna te voet boven bij de botanische tuin. Op zaterdag sluiten alle zaken in het centrum om 5 uur. Gelukkig hebben we nog een fish om op te bakken.

Nadat we de 2e keer de zon in zee zien zakken, vertrekken we op zondagmorgen richting Napier. Napier en Hastings zijn na de aardbeving van1931 ten dele herbouwd in art deco architectuur. Onderweg genieten we van het ruisen van de populieren en de vele kleuren van bloeiende bomen en planten.

Komend van een prachtige backpacker, zien we nu het andere uiterste. De kamer is voor het oog schoon en bij het zien van de rest besluiten we “uit huis” te eten. Gelukkig is het maar voor een nacht.

Op zoek naar de art deco komen we in een ruim opgezette wijk met natuurlijk het nodige art deco. Het centrum van Hastings is zelfs nog mooier. Maandag gaan we in de loop van de middag naar Taupo om van daar uit de volgende dag verder te rijden naar Rotorua. Dit stadje ligt midden in het geothermale gedeelte van het noordereiland. Je volgt je neus (rotte eieren lucht hoort nu eenmaal bij geisers en hete modderpoelen) en je komt vanzelf waar je wezen moet. Na de mooncraters bezoeken we Orakei Koraki, een klein maar prachtig geothermaal park.

In de (prima) backpacker in Rotorua, ontmoeten we Jos, uit Gemert, en Sally, uit Great Britain, die tegen inwoning en geringe vergoeding, de huishoudelijke taken verrichten. Hoewel zo jong niet meer zijn ze wel een voorbeeld van de grote groep jongeren die op deze manier hun reizen bekostigen. We horen een Duitse vader die zijn dochter bezoekt, verzuchten dat zonder deze met name Europese jongeren, NZ ontvolkt zou zijn.

In Rotorua blijven we 3 nachten. We wennen aan de zwavellucht (gelukkig wel tijdelijk), sturen een pakket met overbodige bagage naar Nederland en gaan het gemeentelijke park bekijken. In dit park geen herten en eenden, maar geisers en sputterende modderpoelen. We lopen door naar het Maoridorp dat naast dit park ligt. Uit vrijwel iedere tuin zien we rookpluimen opstijgen, zelfs uit de putten van de riolering. Zeer vreemd om te beseffen dat deze huizen gebouwd zijn op een bewegende ondergrond.

De rookpluimen uit de tuin komen van de “ persoonlijke geisers” waar op gekookt wordt (hangi). De Maori zijn volledig geintegreerd maar men hecht veel waarde aan hun cultuur. Het Maori is de officiele tweede taal van NZ. ( Wij struikelen voortdurend over al die aa’s en oo’s in de Maori namen van steden en bezienswaardigheden en maken onze eigen vervoegingen.)

In deze omgeving moet je wel een bezoek aan de thermale baden brengen. Dus ’s avonds gaan we naar de Polynesische Spa. Jammer dat de Koreaanse reisbureaus hetzelfde tijdstip uitgekozen hebben. Het is een komen en gaan van bussen en rustig genieten is er niet bij.

Op donderdag gaan we naar het jongste geothermale park van NZ. We komen namen tegen als “ frying pan lake” en “ inferno crater”. Bijzonder mooi en indrukwekkend. Wel op de paden blijven …. 

’s Avonds sluiten we het bezoek aan Rotorua af met een bezoek aan een hangi, voorafgegaan door een voorstelling over de cultuur  in een oorspronkelijk Maori dorp . Hadden ze vroeger wel de gewoonte om indringers op te eten, worden we nu gerustgesteld….tegenwoordig is er Mc Donalds.

Vrijdagochtend nemen we afscheid van Jos en Sally en gaan op weg naar Auckland, waar zaterdag de auto op het vliegveld ingeleverd moet worden. Tussenstop hebben we in Kati Kati. The Kingfisher, de backpacker die we besproken hebben, heeft slechts 2 kamers en ligt midden in een avocadoboomgaard. In deze tijd van het jaar zijn de Nieuw Zeelandse krekels zeer actief, dus het is een kabaal van jewelste. Dit is echter het enige geluid dat we horen. We hebben het rijk voor ons alleen, eten op het terras en facetimen want het internet is prima.

Door Gillian, de eigenaresse, worden we gewezen op de kauribomen, enkel kilometers verderop. Wij hadden niet verwacht deze te zullen zien, want het enige overgebleven kauribos bevindt zich ten noorden van Auckland en daar komen wij niet. De kauriboom is samen met de varens en kiwi’s een nationaal symbool van NZ. Was vroeger het hele noordereiland bedekt met kauribomen, tegenwoordig zijn de enkele die niet gekapt zijn, een bezienswaardigheid. We nemen even een omweg en komen bij 2, 600 jr. oude exemplaren. Even voelen, aanraken en bewonderen. Marlene’s dag kan niet meer stuk, Arnold’s dag is pas goed als we op tijd de auto ingeleverd hebben. Natuurlijk is dat geen probleem.

Op dit moment zitten we in Cairns, het klimaat is tropisch. De vlucht naar Australie verliep van een leien dakje. Onze instelling is “ vinden, niet zoeken”. We zitten in een prachtig appartement en een prima kapper hebben we ook al gevonden. De waterdichte behuizing voor de camera’s is gekocht, dus nu de beste onderneming vinden die ons naar het Great Barrier Reef brengt om te snorkelen.

Steek even een paar lucifers aan en laat een open pan met water stevig koken terwijl je naar de foto’s van geisers en stomende meren kijkt…. Dan heb je het hele gevoel erbij.